Proje yaparken kurcaladığım ayrıntıları yazıya döküyorum: render motorlarından tarayıcıdaki işletim sistemlerine, mimari kararlardan ölçümlere kadar.
“React” için 7 yazı buldum.
Saga yazısının devamı. Bilimsel katalog, açılışta belleğe aldığı bir JSON'dan cevap veriyor; v2 API'si de alan seçimi ve ETag'le herkese açık. Sonra JWT'yi doğrulayan tek servis olan identity-service'e, tarayıcıda duran misafir defterine, üç compose profiline ve Jenkins ile Playwright'a geçiyorum.
Pencere yöneticisini, dosya sistemini ve uygulama kaydını beş masaüstünde sıfırdan kurdum ve her seferinde işe başka bir yerden girdim. "Kaydetmeden kapatılsın mı?" sorusunu da üç ayrı şekilde çözdüm. Ubuntu'nun kabuğu yan etkilerini geri veriyor, WebDroid intent'leri WebSocket üzerinden taşıyor, iPhone'un ekranı da bir 3D modelin üstüne oturtulmuş canlı DOM.
Sitenin ana sayfasındaki 3D pist, Wikimedia'daki Istanbul_park.svg'den çıkarılmış 329 noktalık bir çizgiden üretiliyor. Bu çizginin sürülebilir bir yola nasıl dönüştüğünü, yolun ilk başta neden görünmediğini, ağaçların karedeki üçgenlerin neredeyse tamamını neden yediğini ve farın bütün ekranı neden kararttığını anlatıyorum.
iPhone klonumda telefonun ekranı, 3D modelin içine oturtulmuş gerçek bir React ağacı. O ekranı modele nasıl yerleştirdiğimi, kamera dönerken yazıların neden titrediğini ve telefonlarda 3D sahnenin neden hiç yüklenmediğini anlatıyorum.
Konsol arayüzündeki ekranlar hangi aygıtın kullanıldığını bilmiyor; onlara yalnızca "yukarı", "onayla", "geri" gibi eylemler ulaşıyor. Dört girdiyi bu eylemlere nasıl çevirdiğimi, kumandada basılı tutunca tekrarın nasıl zamanlandığını, odak ızgarasını, sesleri osilatörle nasıl ürettiğimi ve bütün arayüzü tek bir CSS birimiyle nasıl ölçeklediğimi kodla anlatıyorum.
Dialoq'ta ses, kullanıcının hiç görmediği 1×1 piksellik bir WebView'da (web'de bir iframe'de) akıyor. Sayfa yüklenmeden gelen sinyaller kaybolmasın diye üç kuyruk kurdum, odalarda offer'ı kimin göndereceğini sabit bir kurala bağladım ve sunucuyu 44 backend testiyle sınadım.
react-os-win'de açılışı bilerek yavaşlattım ve bütün süreleri tek bir dosyada topladım. Pencereleri 14 action'lık saf bir reducer yönetiyor, 19 uygulamanın her biri de kendi hata sınırına sarılmış lazy bir bileşen. z-index sayacını, snap düzenlerini, localStorage'a neyin yazıldığını ve testlerin neyi kapsadığını koda bakarak anlatıyorum.
